څانګه: چاڼ شوي مضامين نيټه: May 17, 2017
       
استقبال: رمضان مهمان عزیز خانه ها

 بسم الله الرحمن الرحیم

 


رمضان مهمان عزیز خانه ها!
 
نوشتۀ: انجنیر محمد نذیر تنویر، هالند
به استقبال فرارسیدن ماه مبارک رمضان


ای مؤمنان!

بدانید که مهمان عزیزی، پُشت دَرها در انتظار است!

مهمان یکه؛ هرلحظه بودنش، سود افزاست، و ترا بسوی دَرهای گشوده بهشت می کشاند!

بلی! نه تنها دَر های بهشت را برایت می گشاید، بلکه دشمنان «نابینایت» را در زنجیرها می بندد، و دشمنان «بینایت» را در زیان و ضرر غرق می گرداند. زیرا منافقان دَرها را بسویش نمی گشایند و از آمدنش نفرت میورزند، بیگمان ایشان در انتظار گناه هستند. نه اینکه دَر را نمی گشایند، بلکه پیامش را نیز به تمسخر می کشانند!

پس تو ای مؤمن، که منتظر عبادت هستی!

عجله کن و دَر را بگشای، و با تمام نیرو و قدرت ات ازین مهمان عزیز پذیرایی نما!

بشتاب، و با عشق و محبت دَر را باز کن!

با وی محبت کن، و در سختی های گرما، بی تابی مکن!

زیرا این سختی ها؛ آتشی را در درونت می افروزد، که هزم اش گناهان است!

و این گناه؛ همان وزنیست که قدم هایت را، در طی نمودن مسیر حق، بطئی ساخته است.

پس خویشتن را سبک کن! 

بگذار تا شعله های درونت، چنان زبانه سرکشند، که بوی دهنت را به خالق ات رساند.

و تو چه دانی از این عظمت؟

این همان بویست، که عطر گوارای خالقت باشد!

و این عطر؛ بوی دهن «روزه دار» هست.

پس چرا مبهوت نشسته ای!؟

خوشی سر ده، و گام های سریع بردار!

دیگر زمانش رسیده است تا کوه ای از گناهان را دور افگنی.

عجله کن، و دَر را بگشای!

از وی پذیرایی نما که خالقت بازهم شایستگی میزبان را، نصیب ات گردانیده است!

پس با حضورش؛ درخود تغییر بیار!

زیرا خالقت؛ حالت هیچ قومی را دگرگون نخواهد کرد تا زمانی که خود آن قوم، حالت شان را تغییر دهند!

لحظات ات را، در انتظار خوردن و نوشیدن به هدر مبر!

از هر لحظه ات منفعت بردار؛ که کی داند بار دیگر، میزبان این مهمان عزیز خواهی بود و یا خیر؟

لباس ریا را دور افکن، و از «ته دل» و با «صدق و صفا» از وی پذیرایی نما؛ که دستآوردش را خالقی رقم میزند، که از پنهان و آشکار آگاهست!

پس بشتاب بسوی پروردگارت!

و درین مسیر؛ همه وسیله های شرک را دور بیفکن!

به وسیله ای چنگ زن، که خالقت به آن ارج گذاشته است:

بلی! به شفاعت قرآن و شفاعت روزه!

پس عجله کن و دَر را بگشای؛ که این مهمان عزیز، این وسیله را باخود دارد.

روزه گیر، و کمترین لحظه ات را به هدر مبر!

قرآن بخوان و با وی اُنس گیر؛ که همین «ماه مهمان»، ماه نزول آن هست!

شبها برخیز؛ که درآن شبی ست، که بهتر از هزارماه باشد!

و بدان هر کی از خیر این مهمان بی بهره ماند، واقعاٌ که محروم هست!

پس ارزش این مهمان عزیز را در نخوردن و ننوشیدن خلاصه مگردان، که خالقت را احتیاج برآن نیست!

با اشتیاق، و قلب پُر از محبت به سراغ اش رو، و از این مهمان عزیز پذیرایی نما!

و بدان که اگر این اشتیاق از اعماق قلب برخاسته، و بر نیات نیک گره خورده باشد، بیگمان رفتن اش را با اشک دیدگان استقبال خواهی نمود!

بلی! در چنین حالت است که میتوان امید انتظار پذیرایی خالق خویش را داشت.

پذیرایی خداوند آمرزگار مهربان که در سوره فصلت آیات ۳۰-۳۲ به آن اشاره شده است.

پس با شوق دل از وی پذیرایی نما که این مهمان عزیز، تحفه ی با خود دارد!

تحفه ای که برای اصول اش، اگر همه ای هستی را صرف نمایی، هنوزهم کم باشد!

پس دَر را بگشای!

باز کن و ازین مهمان عزیز، پذیرایی نما که تحفه ی این جهان را برایت آورده است تا با آن، جوهر انسانیت ات را تجلی دهی، و جهان ابدی ات را بسازی!

بلی! تحفه ی «تجلی بخش» جوهر انسانیت!

تحفه ی تقوا!

تقوای که هر لحظه، خالق ات را با آن احساس میداری!

و چنین احساس، بشارت دهنده ی پیروزی بزرگ است!

پیروزی که درین دنیا نیز باید آنرا با دیگر مؤمنان جشن گیری!

جشن «عید فطر»!

پس عجله کن، و با شادمانی دَر را بگشای که مهمانی عزیزی در انتظار توست!

بلی! مهمان عزیزی!

و آن کی بوده می تواند؟

بجز، رمضان!